Ga naar de inhoud
Zoeken

Steeplechase

 

Wat hebben het meest bizarre onderdeel van atletiek en het ouderschap met elkaar te maken? Rennen, hordes overwinnen en nat gaan? In dit blog probeer ik het te achterhalen.

Afgelopen tijd heb ik ’s avonds regelmatig naar het WK atletiek gekeken. Genietend van het verspringen, discuswerpen, sprinten en meer onderdelen waarvan ik vroeger droomde op het wereldpodium te staan (spoiler: het is me nog steeds niet gelukt). Maar op het oog moet het meest bizarre onderdeel de steeplechase zijn: rennen over de atletiekbaan met horden om overheen te springen en bakken water om doorheen te rennen.

Wie dit ooit bedacht heeft? Iemand die het als metafoor voor zijn of haar leven wilde gebruiken: veel rennen, af en toe hordes op je pad en soms nat gaan of een bak water over je heen krijgen? Het klinkt niet als de meest rustige en gezonde manier om naar het leven te kijken, maar soms kan het zo aanvoelen. In de spreekkamer kom ik in elk geval vaak dergelijke hordes tegen voor kinderen en hun ouders:

Ouders die lang in dezelfde kamer blijven slapen als hun kind, waarna het kind moeilijk kan wennen aan alleen slapen
Ouders die zoveel hun smartphone voor hun hoofd hebben dat kinderen die beter kennen dan hun gezicht: “heeft jouw moeder 1, 2 of 3 cameralenzen?”
Kinderen die plots met ziekte te maken krijgen, wat een heel gezinsleven volledig overhoop gooit

Bij al deze problemen, van klein tot zeer ingrijpend, proberen wij als jeugdartsen en jeugdverpleegkundigen de juiste hulp te bieden aan kinderen en het hele gezin, om meer rust te creëren en gezondheid te bevorderen. Van persoonlijke begeleiding tot verwijzingen naar specialisten of hulpverlening aan immigrantengezinnen. Niet om alle hordes weg te nemen – want die komt iedereen tegen, en dat is maar goed ook – maar wel om ervoor te zorgen dat je er niet over struikelt en het hele spelersveld meesleurt in je val.

Waar die steeplechase echt vandaan blijkt te komen? Het is een Engelse uitvinding uit de tijd dat races van kerktoren tot kerktoren werden georganiseerd, waarbij deelnemers regelmatig over muurtjes of door beekjes moesten rennen omdat die op de route lagen. Wat dat betreft zijn hordes van alle tijd en van iedereen; een geruststellende gedachte.

Hajo Krol, Jeugdarts