Ga naar de inhoud

Het gesprek is de basis

We hebben bij GGD regio Utrecht veel handige folders te vinden op: www.ggdru.nl/mijn-kind/folders.html. Folders zijn een goede ondersteuning bij een gesprek. Hierin kunnen ouders achteraf de besproken informatie nog een rustig nalezen. Als je echter verwijst naar een folder die eigenlijk niet aansluit, sla je de plank mis.

“Sinds een tijdje slaapt ze ’s nachts  niet meer” vertelt een huilende moeder mij. “Overdag gaat het slapen prima, maar als het donker wordt, slaapt ze niet. Het sloopt ons volledig. In het ziekenhuis is ons een folder gegeven over hoe je een kind kunt laten doorslapen, maar hier kunnen wij helemaal niets mee.” Ik weet dat haar dochter van een paar maanden oud een tijdje geleden een forse operatie heeft ondergaan.  “Is het slechte slapen ’s nachts ontstaan na de operatie?” Moeder knikt.  “Ze ging ook heel onrustig de narcose in en werd ook heel onrustig uit de narcose wakker”. Ik vermoed dat het slechte slapen is ontstaan doordat de narcose een zeer ingrijpende ervaring voor dit kind is geweest. Een algemene folder over het leren inslapen van je kind is hierbij totaal ongepast en ik begrijp dat ouders niets met deze folder kunnen. “Laatst was mijn man tijdens de schemering met haar aan het wandelen. Toen het donker werd, werd ze al panisch van het donker worden terwijl ze nog wakker was” vertelt moeder me. “Als ze zo panisch is is het erg lastig om haar weer rustig te krijgen” zegt moeder. “Wat zullen jullie uitgeput zijn en wat zullen jullie je machteloos voelen als ze zo angstig is” geef ik aan. Moeder knikt opnieuw. “Misschien kunnen jullie proberen om je dochter overdag te laten wennen aan het donker als ze wakker is, bijvoorbeeld door samen met haar in een donkere ruimte te gaan staan en liedjes te gaan zingen. Mocht dat goed gaan, dan kun je misschien proberen om overdag de slaapkamer helemaal donker te maken en te kijken of ze overdag wil gaan slapen als het donker is.” Moeder moet lachen door haar tranen heen: “Ik zie ons al staan met haar op onze arm in een donkere wc terwijl we liedjes zingen. Maar het is zeker een goed idee”. “Zal ik jullie over een paar dagen bellen om te vragen hoe het gaat?” De ouders gaan hiermee akkoord. 

Het slaapprobleem bleek in bovenstaand gesprek een uiting te zijn van een onderliggend angstprobleem. Het is dan ook essentieel om het angstprobleem aan te pakken. Bij het aanpakken van het angstprobleem zal het slaapprobleem ook verdwijnen. Het is dus heel belangrijk om eerst goed te luisteren en een probleemgoed uit te vragen. Gaat er niet eigenlijk een ander probleem schuil achter het probleem wat in eerste instantie wordt benoemd? Een folder kan een goede aanvulling zijn, maar het gesprek met ouders en kinderen is de basis van mijn werk.


Rosanne van der Lugt, jeugdarts