Ga naar de inhoud

De Jeugdgezondheidszorg (JGZ) als loodgieter

Als je een lekkende kraan wilt verhelpen ga je dan dweilen of ga je dan de kraan repareren? De meeste mensen zullen een emmer onder de lekkende kraan zetten, de plas water opdweilen en de kraan laten repareren. De optie dweilen en de kraan open laten staan is niet de meest handige. 

En dat is wel wat er in Nederland in de gezondheidszorg gebeurt. Het dweilen kun je vergelijken met de curatieve of genezende zorg en het repareren van de kraan kun je vergelijken met de preventieve zorg (zorg die probeert te voorkomen dat mensen ziek worden). In 2005 ging 3,7% van de zorguitgaven naar preventie. In 2012 ging 3% van de totale zorguitgaven naar preventie (bijvoorbeeld vaccinaties, bevolkingsonderzoeken en preventieve tandartscontroles).  

Oftewel als je 100 euro budget hebt voor het kraanprobleem ging in 2012 97 euro naar het dweilen en 3 euro naar het repareren van de kraan. 

De Jeugdgezondheidszorg is onderdeel van de preventieve zorg. Elke euro in die in de JGZ geïnvesteerd wordt levert 11 euro op. Het programma Door Dik en Dun dat door de JGZ wordt aangeboden aan kinderen met overgewicht kost per kind 1050 euro en levert 55000 euro per kind op, het vijftigvoudige! Door leefstijlverbeteringen voorkom je dat kinderen op oudere leeftijd hart- en vaatziekten krijgen. En dit is maar één programma van de vele programma’s die de JGZ aanbiedt en die bewezen zijn meer op te leveren dan te kosten. Oftewel als je in de gezondheidszorg geld wilt besparen, zal je in de JGZ moeten investeren! 

Hoe komt het dan dat er zo weinig geld gaat naar preventie, waaronder de JGZ? Om terug te gaan naar het voorbeeld van de lekkende kraan. Stel dat de kosten van de loodgieter worden betaald door de bewoner terwijl de opbrengsten van de gerepareerde kraan naar het waterbedrijf gaan. Waarom zou je als bewoner dan de kraan laten repareren? De JGZ wordt voor het grootste gedeelte betaald door de gemeente (de bewoner), de opbrengsten van de JGZ zorgen ervoor dat de zorgverzekering en AWBZ (het waterbedrijf) minder worden belast. Oftewel de kosten komen uit een ander potje dan waar de opbrengsten terecht komen. Maar uiteindelijk worden alle potjes gevuld door ons allemaal, belastingbetalende burgers. En die hebben er baat bij dat de zorg goedkoper wordt. Investeren in opgroeien loont. JGZ, een gigantisch effect voor een prikkie! En dit is alleen maar vanuit financieel perspectief bekeken, ik heb het nog niet eens gehad over de gezondheids- en maatschappelijke winst die het oplevert.

Rosanne van der Lugt